Berichten

Vestzakparkjes vergroenen Londen

Londen, hoofdstad van Groot-Brittannië, is niet bepaald een groene stad, hoewel Hyde Park, samen met de aangrenzende Kensington Gardens een van de grootste stedelijke parken van Europa is (ongeveer 4km2, alleen het Parijse Bois de Boulogne en Phoenix Park in Dublin zijn groter). Maar waar Londen gebrek aan heeft, is groen in de drukke stedelijke wijken, boroughs zoals Brixton en Camden. Mede daarom heeft de Lord Mayor van Londen, Boris Johnson, een beroep gedaan op de bevolking om creatief te helpen zoeken naar plekken waar kleine, heel kleine parkjes kunnen worden aangelegd. ‘Pocket Parks’ worden ze genoemd, zeg maar ‘vestzakparken’, wat het formaat betreft kun je denken aan een tennisbaan.
Intussen is een honderdtal locaties geselecteerd, plekken die in aanmerking komen voor zo’n vestzakpark. Nu al zijn veertig buurtverenigingen actief die mensen bij elkaar brengen om de gevonden parkterreinen in te richten.
Twee voorbeelden geven aan hoe onder totaal verschillende omstandigheden de inzet van ‘groen’ niet alleen bijdraagt aan de lichamelijke gezondheid van de stedelijke bevolking, maar ook aan de maatschappelijke samenhang, de sociale kwaliteit van de wijken.
Brixton
Een van de nieuwe parkprojecten, in de beruchte Londense gemeente Brixton, is genoemd naar Max Roach, de beroemde Amerikaanse jazz drummer die zijn beroemdheid ook inzette in de strijd voor zwarte burgerrechten. Dat is in Brixton, met een grotendeels zwarte bevolking, een actueel onderwerp. Max Roach Park is het beste te omschrijven als een keten van open terreinen aan Brixton Road, nu omgevormd tot een groen, goed onderhouden gebied.
Groundwork London, een liefdadigheidsorganisatie die focust op maatschappelijke ontwikkeling en leefbaarheid in arme wijken, nam het initiatief voor het Max Roach Park en op een aantal andere plekken in de Britse hoofdstad.
Holborn
In Holborn, onderdeel van de Londense gemeente Camden, heerst een heel andere sfeer dan in Brixton. Het is een woongemeente met veel ouderen, waar toch wel degelijk behoefte is aan meer groen. De initiatiefnemers willen een stedelijke oase creëren, aantrekkelijk voor vogels en insecten, een evenwichtig ecosysteem en een plek waar vooral oudere stedelingen zich op hun gemak voelen en actief kunnen meewerken om de oase in stand te houden.

Nog te realiseren primeur: ondergronds park in New York

Naarmate bij bewoners en bestuurders van steden het besef van nut en noodzaak van stedelijke vergroening beter doordringt, zien we ook de aantallen originele, bijzondere groene stedelijke concepten toenemen. Maar een van de meest spectaculair plannen dateert, als plan, alweer van een jaar of zes geleden: ‘The Lowline’, onder Delancey Street in New York’s Lower Eastside. Het is/wordt het eerste ondergrondse park ter wereld, zoals de initiatiefnemers vol trots aankondigen.
Het gaat om een (al in 1948!) buiten gebruik gesteld ondergronds transport systeem. In 1908 werd de terminal bij Williamsburg Bridge onder Delancey Street geopend, voor personenvervoer (in  trolleybussen) van de Lower East Side naar Brooklyn. Veertig jaar later (als de automobilisering ergens ter wereld heeft toegeslagen, dan toch wel in New York) wordt de lijn gesloten. De deuren van de terminal gaan dicht en ruim zestig jaar lang komt er niemand  meer in de ondergrondse gangen – althans niet officieel.
Totdat in 2009 ontwerper James Ramsey, gevestigd op de Lower East Side, een spectaculair idee krijgt: een ondergronds park, juist in deze buurt die niet bekend staat om het vele groen. Samen met Dan Barasch, die zich bezighoudt met het exposeren van beeldende kunst in de New Yorkse ondergrondse, start hij het project Lowline: een ondergronds groen park, gevoed met zonne-energie.  In 2011 halen ze de kolommen van het veel gelezen blad New York Magazine en in 2012 halen ze in totaal $155.000 op bij 3300 enthousiaste supporters uit alle windstreken.
Met hulp van scholen in het gebied, vooral ook gericht op ontwerp weten de initiatiefnemers het plan geleidelijk op gang te krijgen. In 2013 komt politieke steun op gang en – we slaan een heleboel tussenliggende ontwikkelingen over – begin 2015 opent een ondergrondse expositie- en ontmoetingsruimte, The Lowline Lab, gericht op de combinatie van zonne-energie en parkaanleg. Waarmee Ramsey en Barasch een nieuwe fase ingaan: onderhandelingen met het stadsbestuur van New York en de eigenaren van het gebied onder de grond, het vervoerbedrijf, om toestemming te krijgen voor de aanleg en expoloitatie van het park. De opening staat gepland …. Voor een nader te bepalen datum in 2020.

Een middag op pad met de parkbeheerder

We ontmoeten Theo, één van de beheerders van het Amsterdamse Westerpark, bij de ingang. Al 20 jaar beheert deze oud-hovenier voor de Gemeente Amsterdam zowel het Erasmuspark als het Westerpark. Vandaag maken we een fietstocht door het Westerpark, waarbij Theo ons vertelt over zijn werk als beheerder en het – in zijn ogen- meest veelzijdige park van de hoofdstad.
Onze eerste stop maken we in het oudste stukje Westerpark, dat loopt vanaf de Haarlemmerpoort tot aan het begin van het Wester Gasfabrieksterrein. Dit gedeelte van het park werd eind 19e eeuw aangelegd in Engelse landschapsstijl. Theo wijst ons op de prachtige oude bomen die er groeien en waarvan sommige zelfs een monumentale status hebben.
Ook begint op deze plek het zogenaamde Brettenpad. De Bretten is een langgerekt ecologisch gebied dat helemaal loopt tot aan Spaarnwoude. Hier kunnen amfibieën, reptielen, vissen en verschillende planten zich via het groen en de waterwegen vrij verplaatsen. Voor fietsers en wandelaars is het gelijknamige pad aangelegd.
Van vervuild fabrieksterrein naar groene long
Bij het Wester Gasfabrieksterrein begint het nieuwe gedeelte van het park, dat werd ontworpen door landschapsarchitect Kathryn Gustafson. Na de sluiting van de ouwe gasfabriek, bleef een zwaar vervuild terrein achter. Na sanering van de grond, werd het park aangelegd. De gebouwen bleven behouden en vervullen nu vooral culturele functies. Zo worden bijvoorbeeld de uitzendingen van DWDD en Pauw hier opgenomen.
Een kwestie van goede afspraken maken
Theo wijst – niet zonder trots – op het enorme grasveld, waar festivals als Buiten Westen en Milkshake op worden georganiseerd. Piekfijn ligt het gras erbij, terwijl het tijdens evenementen toch flink wat te verduren krijgt. Volgens Theo is het allemaal een kwestie van goede afspraken maken met alle betrokken partijen, één van zijn hoofdtaken als beheerder. Het blijft altijd een beetje schipperen tussen de verschillende belangen. Hij waakt ervoor dat er niet té vaak en te veel dingen worden georganiseerd. Zo was de Davis Cup ontmoeting die in 2012 tussen Nederland en Zwitserland werd gehouden in het Westerpark voor het gras niet zo’n succes. ‘Maar’, haast hij zich erbij te zeggen, ‘als sportliefhebber was het natuurlijk fanstastisch’.
Via een ingenieus irrigatiesysteem kan het grasveld ’s nachts worden besproeid met water dat wordt opgeslagen in een bassin onder het nabijgelegen korfbalveld. Daarnaast wordt het gras 5 à 6 keer per jaar bemest.
Het Woeste Westen
Terwijl we verder fietsen, zien we het park in zijn volle verscheidenheid. We passeren de waternatuurtuin: een veenachtig gebiedje van eilandjes die door bruggetjes met elkaar zijn verbonden. Het beheer van dit prachtige stukje natuur doet Theo samen met een club vrijwilligers op zaterdagochtenden. Vervolgens komen we langs natuurspeeltuin ‘Het Woeste Westen’, waar naar verluidt mensen helemaal uit Rotterdam naartoe komen om kinderfeestjes te vieren. Ook passeren we een ponyclub, postduivenvereniging de Postiljon en de Mr. A. de Roostuinen, de schooltuintjes waar duizenden Amsterdamse stadskinderen leerden zaaien, onkruid wieden en oogsten. Nu, aan het eind van de zomer, zien de tuintjes er geweldig uit. Het is één en al bloem, kleur en rijpe tomaatjes.
‘Vergeten’ troep
Terwijl we richting uitgang fietsen, moet hem toch nog iets van het hart. Hoewel er heel veel mensen zijn die met de beste bedoelingen recreëren in het park, lijkt het wel alsof er de laatste jaren ook steeds meer mensen zijn die ‘vergeten’ hun troep op te ruimen of mee te nemen. Na een zomerse dag is de gemeente soms wel uren bezig om het park weer schoon en opgeruimd te krijgen. ‘Zonde van de tijd en zonde van zo’n mooi park’, volgens Theo.

Het vernieuwde Oosterpark is klaar voor de toekomst

In gesprek met Edwin Santhagens van Buro Sant en Co
Zaterdag a.s. wordt in Amsterdam de officiële opening van het vernieuwde Oosterpark gevierd. Landschapsarchitectenbureau Sant en Co, onder andere bekend van het Dakpark Rotterdam en Park Frankendael in Amsterdam, heeft dit nieuwe stadspark ontworpen.
Landschapsarchitect Edwin Santhagens vertelt enthousiast over dit project ‘Verdubbeling Oosterpark’ waar zijn bureau maar liefst 6 jaar aan werkte. ‘De ambitie? Het héle park weer toegankelijk maken voor het publiek!’
‘Wat je zag, was dat de stad het park in de loop der jaren had ingehaald. Door de groeiende populariteit en steeds grotere aantallen bezoekers was het park behoorlijk onder druk komen te staan. Nu is het park zo ingericht dat het héle gebied tot aan de Mauritskade toegankelijk wordt. In de plannen worden de gebouwen van het Tropenmuseum, het KIT en de UVA en hun groene omgeving, meer dan nu het geval is, bij het park getrokken. Santhagens: ‘Nu hebben die gebouwen allemaal hun voordeur naar de straatkant en hun achterdeur naar het park. Ons eerste idee was om dát om te draaien en vanuit daar verder te denken.’
Inspiratie Springer
Het oorspronkelijke ontwerp van Leonard Springer (1891) was een inspiratiebron voor Santhagens. Zo herstelde hij de ‘zichtlijn’, die loopt vanaf de Muziekkoepel tot aan het Koninklijk Instituut voor de Tropen, die in de loop der jaren was dichtgegroeid. Ook zijn er nieuwe paden gelegd en nieuwe boomsoorten als de sequioa en de parasol-den aangeplant. Dit laatste zou Springer, als liefhebber van soortenverscheidenheid in parken, hebben aangesproken. Andere veranderingen zijn wellicht minder zichtbaar. Zo is er hard gewerkt om de waterkwaliteit in de vijvers te verbeteren en is de afwatering in het park op de schop genomen.
Met de schetsen onder de arm naar Amsterdam
‘Vanaf het begin zijn de omwonenden van het Oosterpark bij de plannen betrokken geweest’, vertelt Santhagens. Met zijn schetsen onder de arm zat hij, om de vier weken, een klankbordgroep voor bestaande uit burgers die graag betrokken waren bij de renovatie van hún park. Santhagens: ‘Natuurlijk kun je nooit iederéén tevreden krijgen, maar ik vind dat we met dit ontwerp zo veel mogelijk hebben geluisterd naar de omwonenden, toch de uiteindelijke gebruikers van het park.’
Met name over het kappen van bomen, ontstond veel commotie. Van de 400 bomen die op de kaplijst stonden, hebben er uiteindelijk 300 het veld moeten ruimen. Doodzonde, volgens velen. Onvermijdelijk, volgens Santhagens: ‘Sommige stukken van het park waren zo dichtgegroeid en verwilderd, dat we wel rigoureus móesten zijn. Door bepaalde bomen te kappen, krijgen andere meer licht en lucht en kunnen zo beter tot wasdom komen. Je krijgt daardoor een vitaler bos. Maar  goed, het blijft natuurlijk altijd een vervelende boodschap, dat snap ik ook wel.’
Een walvis in het pierenbadje
Ook voor kinderen is er in het nieuwe Oosterpark straks een hoop te beleven. Zo werden er avontuurlijke speelplekken aangelegd, waar kinderen op een speelse manier met de natuur in aanraking komen. En op warme zomerdagen kan er afgekoeld worden in het opgeknapte pierenbadje, waar een grote kunststof walvis is geplaatst waar op geklommen en vanaf gegleden mag worden. Ook is in de Notenboomschool in het park één van de grootste crèches van Amsterdam geopend. Voor deze crèche wordt een gigantische openbare speelslinger gemaakt. Ook komen er nieuwe horecagelegenheden in het park. Het bestaande Hotel Arena geeft gehoor aan het advies van Sant en Co en zal een entree maken richting het park. Er zal ook een groot, verhoogd terras worden aangelegd waar ouders tot rust kunnen komen, terwijl hun kroost lekker aan het spelen is op de keien en met de waterspuiters van het bronelement. Kortom, het nieuwe Oosterpark biedt voor elk wat wils en is klaar voor de toekomst.
Extra informatie:
De herinrichting is nog niet af; tot 2018 wordt het park stapje voor stapje verder uitgebreid.
Voor zaterdag 26 september is een uitgebreid programma opgesteld met sport, spel, muziek, lezingen en rondleidingen in park en gebouwen. De activiteiten starten al om 10.00 uur.
De officiële opening vindt plaats op zaterdag 26 september om 16.45 uur bij de muziekkoepel, gevolgd door een optreden van de koperblazers van het Nederlands Philharmonisch Orkest.
Kijk voor uitgebreide programma-informatie op http://bit.ly/1F0oQI3.
 
 
Hier enkele impressies van het nieuw ingerichte park:


 

Europa's eerste drijvende park komt in Rotterdam

Op vrijdag 25 september zal Thieme Haddeman van het bedrijf Urban-Green Europa’s eerste drijvende park lanceren in opdracht van Rijkswaterstaat en de Gemeente Rotterdam.
Het drijvende eiland heeft als doel de waterkwaliteit en daarmee de vishabitat en de microfauna te verbeteren en zorgt voor een vergroening van de havengebieden.
Het eiland met een groote van 300 m2 komt in het Buizengat in Kralingen te liggen, een van de binnenhavens van Rotterdam. In het drukbevolkte gebied zal het eiland gaan zorgen voor een verrijking in flora en fauna en het leefklimaat positief beinvloeden.
 
Afbeelding: Artist impression van het drijvende park

Tijdelijke natuur op braakliggende grond in Hoofddorp

Park 20|20 in Hoofddorp opent moestuin en tijdelijke natuur op braakliggende stukken grond  
Met de onthulling van een informatiepaneel heeft op woensdag 26 augustus de feestelijke ingebruikname plaatsgevonden van de tijdelijk natuur, moestuin en sportfaciliteiten op Park 20|20, aan de Taurusavenue op Beukenhorst-Zuid in Hoofddorp.
Op de toekomstige bouwkavels van Park 20|20 is met medewerking van Van der Tol Hoveniers en terreininrichters, Stichting Meergroen en Paswerk een thematische invulling gegeven aan de braakliggende gronden van de gemeente.
Voor de invulling zijn drie thema’s bedacht die aansluiten op de biologische cirkel. Als eerste het thema ‘natuur’ waar de vlindertuin een prominent onderdeel van uitmaakt. Daarnaast worden bloemenmengsels toegepast en ook beperkt bomen geplant. Ook zijn er bijenkasten en insectenhotels geplaatst, die belangrijk zijn voor het tweede thema, ‘voedselproductie’. Hiervoor zijn perenbomen gered vanuit een boomgaard die werd gerooid. En in de kassen en moestuin groeien groenten en fruit die door het biologische restaurant van het Park, Parkcafé Groen worden gebruikt. Zo is er een lokale voedselketen gecreëerd.
Overal op Park 20|20 is de natuurlijke kringloop te zien: afval dat verandert in voedsel, onderhoud verandert in inspirerende teambuilding, vies water verandert in schoon water, je ziet de dode planten veranderen in compost. Ook wordt er gewerkt met vrijwilligers via Stichting Meergroen en is Paswerk   in samenwerking met Van der Tol betrokken om mensen met een achterstand tot de arbeidsmarkt werkritme te geven.
Over een aantal weken zal een poging worden ondernomen om een record in het Guinness Book of Records te vestigen met de grootste rode bieten salade van de wereld. De rode bieten komen uiteraard vanuit de eigen moestuin. Deze salade zal minimaal 300 kilo wegen en wordt vervolgens aangeboden aan alle medewerkers van kantoren op Park 20|20 en Beukenhorst Zuid.
Bron: Van der Tol Hoveniers

Postzegelparken voor een leefbare buurt

Een postzegelpark is een klein, aantrekkelijk onderdeel van de openbare ruimte in de buurt of wijk. Zo’n parkje kan verschillende vormen aannemen. Zo zijn er postzegelparken met moestuintjes, maar ook met een squashveld of openluchtbioscoop. Een ding hebben ze allemaal gemeen: het zijn plekken die uitnodigen om te verblijven, elkaar te ontmoeten en samen activiteiten te ondernemen. Het initatief is in 2010 opgezet door de Stichting Postzegelparken. Inmiddels zijn er in de Indische Buurt in Amsterdam-Oost enkele postzegelparken aangelegd.
Burgerparticipatie in het groen
Uitgangspunt bij het realiseren van een postzegelpark is dat de bewoners zelf de verantwoordelijkheid nemen voor het beheer en het onderhoud van het parkje. In tijden van bezuinigingen op aanleg en onderhoud van openbaar groen, worden dit soort projecten dan ook toegejuicht door gemeenten. Enerzijds worden braakliggende terreinen omgetoverd tot groene stekjes in de stad en anderzijds raken buurtbewoners meer betrokken bij de wijk én elkaar.
Een mooi voorbeeld is Buurttuin Valentijn op de hoek van de Kramatweg en de Valentijnkade. Waar eerst een verloren stukje groen lag waar junks rond hingen, is nu een prachtige vlindertuin aangelegd waar ook nog fruitbomen groeien.
 
Voor meer informatie over de stichting Postzegelparken, zie www.postzegelparken.nl

Groen verkozen boven appartementen in Nijmegen

Op de hoek van de Thijmstraat en Tollensstraat in Nijmegen wordt aankomende zaterdag een nieuw parkje geopend.
Op de betreffende locatie zouden in eerste instantie nieuwe appartementen worden gebouwd. Op initiatief van de wijk werd er uiteindelijk gekozen voor groen. Het ontwerp van het park werd in overleg met buurtbewoners opgesteld. Hoe het nieuwe park gaat heten is nog niet bekend. Omwonenden mochten stemmen op hun favoriete naam. 27 mei neemt de gemeenteraad hierover een besluit.

Dichtbij een park, minder gedragsproblemen

Kinderen die worden geboren en opgroeien ver van groene parken hebben vaker last van gedragsproblemen dan leeftijdsgenoten die leven dichtbij stedelijk groen. Dat is de uitkomst van een studie die onder leiding van het Instituut voor Epidemiologie, het Helmholtz Centrum in München is uitgevoerd onder kinderen van tien jaar. Het effect van de nabijheid van ‘groen’ werd alleen vastgesteld voor ‘stedelijk groen’, parken, niet voor de nabijheid van bossen of tuinen.
De wetenschappers maakten gebruik van statistisch materiaal dat de afgelopen jaren is verzameld, de in wetenschappelijke kringen bekende GINIplus en LISAplus studies. De gegevens over de gezondheid van kinderen in de Duitse steden München en Wesel werden verzameld sinds 1992 om de invloed van voedings- en omgevingsfactoren op de gezondheid van kinderen te meten.
De onderzoekers stelden een duidelijke relatie vast tussen enerzijds de afstand in meters, tussen de woonplaats van kinderen en stedelijk groen, parken, en anderzijds de kans dat zij leden aan hyperactiviteit en concentratieproblemen. Verder viel op dat de problemen alleen bij jongens konden worden gemeten, niet bij meisjes. De studie was niet gericht op het zoeken naar oorzaken en daarover speculeren de onderzoekers dan ook niet. Maar voor ons, Groene Stad, is de conclusie duidelijk: stedelijk groen helpt ons gezond te leven!

Verslag: Britse landschapsarchitecten bezoeken Nederland

De Groene Stad op stap met Britten in Rotterdam
 
Van woensdag 22 oktober t/m vrijdag 24 oktober verbleef een delegatie Britse landschapsarchitecten in Nederland. Deze internationale tuinmissie was een initiatief van de Nederlandse ambassade in Londen. Door medewerkers van de ambassade was een intensief , driedaags programma opgesteld, waarbij onder andere een aantal  innovatieve Nederlandse boomkwekerijen werden bezocht. De donderdag stond volledig in het teken van bijzondere groenprojecten in Rotterdam. De Groene Stad mocht aanschuiven in de bus naar Rotterdam, waar Eveline Bronsdijk – coördinator ‘duurzame stad’ van de gemeente Rotterdam – ons in rap tempo langs alle mooie, groene plekken van de Maasstad zou leiden.
De eerste locatie van de dag was het waterplein in de Benthemstraat. Dit plein, dat in samenwerking met buurtbewoners en omliggende bedrijven is ontworpen, is bedoeld om overtollig water op te vangen bij hevige regenbuien. Wanneer het in korte tijd hard en veel regent, stroomt het plein langzaam vol, waarna het in kleine hoeveelheden water afstaat aan het riool. Een waterplein is zodoende een prima manier om de riolen – die het zwaar hebben tijdens extreem weer- te ontzien.
De volgende stop was de nabijgelegen DakAkker op de Schiekade. Een plek waar – terecht- al veel en vaak over geschreven is. Dakboer Wouter Bauman, milieukundige van het Rotterdams Milieucentrum en vanaf de start in 2012 bij het project betrokken, kon ons alles vertellen over dit grootste (1000 m2) oogstbare dak van Europa. De DakAkker een van de deelprojecten van De Luchtsingel, een stadsinitiatief waarbij nieuwe Rotterdamse ondernemers en bewoners geënthousiasmeerd worden om bij te dragen aan de ontwikkeling van de buurt rondom het Hofplein. Een gebied dat lange tijd werd gedomineerd door verwaarloosde buitenruimte en grootschalige leegstand.

DakAkker en Dakpark Rotterdam

Op de DakAkker worden groente, fruit, kruiden en eetbare bloemen geteeld. Ook worden er op het dak bijen gehouden. De geoogste producten worden – naast aan de mensen die werken in het ondergelegen kantoorpand ‘Het Schieblock’- vooral verkocht aan chefs van omliggende restaurants. Wouter vertelt dat vooral de eetbare bloemen – gebaat bij een niet al te lange reis tussen oogst en bord-  in trek zijn bij de topchefs. Daarnaast zijn hedendaagse koks steeds meer geïnteresseerd in het verhaal achter het product. Bovendien vinden ze het leuk om hun klanten te kunnen vertellen dat het bietje dat op hun bord ligt, nog geen honderd meter verderop gekweekt is.
Een korte busrit later, stapten we uit bij Dakpark Rotterdam. Ook al een bijzondere plek, want het is een waterkering, park, winkelcentrum en parkeerplaats in één. Het park is 1200 meter lang, 85 meter breed en 9 meter hoog en ligt bovenop een winkelcentrum op een voormalig rangeerterrein in Rotterdam West. Wanneer je over het park heen loopt, heb je een prachtig uitzicht over het havengebied.

In de buurttuin kunnen buurtbewoners samen stadstuinieren staan zelfs eind oktober de bloemen nog volop in bloei.

Rik de Nooijer, landschapsontwerper bij de gemeente Rotterdam, vertelt dat het lang geduurd heeft voordat het park daadwerkelijk van de tekentafel kwam. De verschillende functies die het park zou krijgen zorgden voor veel verschillende belangen, wat het besluitvormingsproces flink vertraagde. De periode van ontwerp tot opening van het park besloeg maar liefst vijftien jaar. Het park bestaat uit een grote openbare Mediterrane tuin, een speeltuin en een buurttuin waar buurtbewoners samen kunnen stadstuinieren en waar zelfs eind oktober de bloemen nog volop in bloei staan.

 Westerkade en Leuvehoofd

Ten slotte werd het smalle park langs de Westerkade en het Leuvehoofd bezocht – ontworpen door Piet Oudolf– dat langs de rivier de Maas tussen de Erasmusbrug en de Euromast loopt. Waar nu het park ligt, lagen vroeger louter steen en parkeerplaatsen. Doel van het nieuw ontworpen park is om de Rotterdammers, die voorheen met hun rug naar de rivier toeleefden, meer naar de rivier te trekken.
Al met al een mooie dag in Rotterdam, waarbij we opnieuw werden gesterkt in de gedachte dat er in Rotterdam op duurzaamheids- en groengebied veel interessante dingen gebeuren.