Berichten

Unieke grootschalige inzet van groen tegen lawaai in Landartpark Buitenschot

Nergens in Nederland wordt de geluiddempende functie van ‘groen’ zo welbewust en grootschalig ingezet als in het in oktober 2013 officieel geopende Landartpark Buitenschot, aan de noordkant van Hoofddorp, gemeente Haarlemmermeer. Uit samenwerking tussen de Luchthaven Schiphol, de toenmalige Stichting Mainport en Groen en de gemeente Haarlemmermeer, in overleg met de bewonersvereniging van Hoofddorp Noord, is daar een project ontstaan dat nergens in de wereld zijn weerga kent.
Nu hebben we het hier ook over een uniek gebied: in het verlengde van de Polderbaan, de bekende (of moeten we zeggen beruchte) meest gebruikte start- en landingsbaan van Schiphol. De ontwerpers van het park zagen zich gesteld voor de taak het grondgeluid, veroorzaakt (vooral) door op vol vermogen opstijgende vliegtuigen, te dempen. Uniek aan het 33 hectare grote Landartpark Buitenschot zijn de drie meter hoge ‘ribbels’ die in de bodem zijn aangebracht en die het geluid helpen verstrooien.
De schoonheid van het Landartpark Buitenschot wordt verder onderstreept door een tweetal werken van beeldend kunstenaar Paul de Kort. ‘Het Luisterend Oor’ bestaat uit twee parabolische spiegels, waarvan de bedoeling is dat de bezoeker in het brandpunt gaat staan, om geluid geconcentreerd en versterkt te kunnen horen. De een staat gericht op de Polderbaan, zodat je extra goed het vliegtuiggeluid kunt horen. De andere spiegel staat daar haaks op en versterkt het ‘gewone’ geluid van het park. Het tweede kunstwerk laat de bezoeker het verband leggen en zien tussen geluidgolven en golfpatronen in het water van een vijver in het park.
Het geheel, het park met bodemribbels en het groen, draagt substantieel bij aan de beoogde vermindering van de geluidshinder met 10%, die aan de inwoners van Hoofddorp is beloofd. Om allerlei redenen is het een uniek project. Bijzonder eraan is de grootschalige, bewuste inzet van groen als demper van hinderlijk geluid. Maar dat geldt ook voor de samenwerking tussen luchthaven, bewoners, gemeentebestuur en wetenschap. Alles is gebaseerd op de erkenning dat het geluid van de vliegtuigen er nu eenmaal is, ontkennen helpt niet. Men moet ermee kunnen en willen leven, maar het is goed samen ermee om te gaan, eraan te werken en het draaglijk te maken.