Niet bij rood alleen: Buurtgroen en sociale cohesie, J.Vreke, I.E. Salverda en F. Langers (2010)

De positie van groen als stedelijke voorziening wordt bemoeilijkt doordat de omvang van ‘opbrengsten’ van groen vanwege kennislacunes niet kan worden ingebracht in belangenafwegingen tussen groen, rood en grijs. De invloed van in een buurt aanwezig groen op buurtgebonden sociale cohesie is zo’n kennislacune. Via een kwalitatieve benadering is op basis van secundaire dataanalyse geïllustreerd dat en hoe in een buurt aanwezig groen bijdraagt aan sociale cohesie. Voor sterk en zeer sterk stedelijke buurten is een statistische (en niet een causale) relatie geschat om een indicatie te krijgen van de omvang van de bijdrage van verschillende typen groen (park, plantsoen, volkstuin en natuurlijk groen) en water. Omdat daarbij is gecorrigeerd voor de invloed van groen op buurtkenmerken, betreft dit de directe en de indirecte (via buurtkenmerken) bijdrage aan sociale cohesie. Bij parken is de geschatte bijdrage negatief, bij alle andere typen is de geschatte bijdrage aan buurtgebonden sociale cohesie positief.

Niet bij rood alleen: Buurtgroen en sociale cohesie